Meet my Meat Loaf

Ik zat nog op de basisschool toen hij diverse hits scoorde; een pokdalige, gezette, zwetende Amerikaan met vrij weinig haar en een soort onduidelijk schildknaap-tenue aan. Ik vond er niks aan, nog steeds niet. Een of ander hijgerig nummer over Paradise by the Dashboard Light.. en hij heette Meat Loaf (volgens velen spreek je het uit als Miet Lâf). Je begrijpt: echnie dat ik me waag aan het maken van gehaktbrood! Dat kan nooit goed aflopen!

Nou, het heeft 36 jaar geduurd, maar dan heb je ook wat: ik heb dus net het gehaktbrood opnieuw uitgevonden. Winters, vullend, niezoduur en ideaal voor onverwachte eters! Let op: de hoeveelheden zijn naar smaak!

Wat heb je nodig? Verwarm lig de over voor op 170 graden.

* pondje gehakt
* twee saucijsjes
* gegrilde paprika
* ui
* knoflook
* halve tl  (gerookte!) paprikapoeder
* halve tl kaneel
* el bruine suiker
* veel zwarte peper
* zout
* el mosterd
* halve el granaatappelmelasse (of balsaminostroop)
* 2 el ketchup
* 2 eieren
* twee handjes geraspte kaas (ik spaar alle kontjes kaas op, die rasp ik dan en bewaar ik in de diepvries, ideaal!)
* handvol paneermeel
* Ketchup & bbq-saus

in de staafmixer, pureer de ui, knof en de paprika. Meng dan met de hand in een grote kom het gehakt en het saucijzenvlees met de overige ingrediënten en vul er een licht ingevette cakevorm mee. Druk de boel NIET teveel aan, mag best een beetje los hoor. Versier met bbq-saus en ketchup. Echt, is het zo plat? Ja, echt, zo is het. Bak tot een kerntemperatuur van 75 graden. Eet als een Oud-Hollandsch AGV'tje of op een broodje met een plak gebakken bacon maar ook prima met witte bonen in tomatensaus! En er kan natuurlijk nog veel meer mee; venkelzaadjes, tijm, peterselie, spekjes of chorizo, laat je fantasie de vrije loop. Paradise by the Table Light :))

Best.Ever.Brownies. Beloofd! 


Ze hebben niet echt spetterende 'looks'. Een gerafeld hompje bruine, natte keek, de verwachtingen zijn altijd laaggespannen. En maar al te vaak kloppen de verwachtingen. Te zoet, te droog, te weinig chocoladerig, kortom, er kan genoeg mankeren aan een brownie. Maar aan dit recept mankeert niks, deze brownies zijn precies goed!

Om kort te gaan:
250g roomboter, zacht
250g suiker (50% bruine suiker, 50% witte basterdsuiker)
50g cacao
150g bloem
3 eieren
100g gehakte pure chocolade (70% and up)
2 el Nutella
1 tl vanille-extract (of een halve vanillepeul)
1/2 kopje espresso
1/2 tl zout


extra:
witte chocolade, melkchocolade, rozijnen, noten, amarena-kersen,

Meng de bloem, cacao, suiker en zout. Smelt de chocolade met de Nutella. Als het gesmolten is, voeg je de espresso toe en de vanille-extract. Het makkelijkst is om de volgende stappen te doen met behulp van een keukenmachine. Bloem moet je niet teveel mengen en kneden zodra het met vocht in aanraking komen (en je er geen brood van maakt) omdat de gluten dan gaan werken en de boel taai kan worden. Doe de droge ingrediënten in de kom, voeg de boter en eieren toe. Meng kort tot samen hangend en voeg het chocolade-mengsel toe. Zodra het brownie-beslag gemengd is, kun je alles tovoegen wat je maar wilt. gehakte chocolade is een must, een scheut Cointreau en wat sinaasappelschil is heerlijk maar ook geroosterde noten, kersen, gevriesdroogde aardbeien maar ook Maltesers, stukjes Oreo, alles is een goed idee.

Bak de brownies op 150 à 170 graden, 25 minuten of gewoon totdat ze klaar zijn. Laat ze afkoelen en bestrijk eventueel nog met gesmolten pure chocolade en drizzle met witte chocolade. Heerlijk!

De ideale combinatie

*

* Eerlijk gejat van internet

De ideale combinatie

Sommige mensen zijn gék op thrillers, of op chicklit, of op zware literatuur..  ik ben gewoon stápelgek op kookboeken. Bergen kookboeken, eindeloze stapels, met mooie foto's. Niet eens om alles direct te gaan maken, maar meer om te lezen, te herlezen en te mijmeren.
David Lebovitz is net zo goed geweest om via de Bol.com twee kookboeken te laten bezorgen. Want David -ik mag hem inmiddels wel Dave noemen denk ik- woont in Parijs, wat mij betreft de mooiste stad ter wereld. En Dave is patissier. Dus maakte Dave een kookboek doorspekt met foto's van Parijs en foto's van wat je eet in Parijs; tja, daar kan ik geen weerstand aan bieden. Dat is voor mij de ideale combinatie!

Het mooie van koken vind ik dat je van een stapel items die ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben, iets kan máken. Iets bouwen. Water, suiker en boter en ineens is het een geweldige Caramel Saus à la David Lebovitz. Dus zondagochtend heb ik een grote pot staan maken. Maar om die nou zo uit te lepelen, dat gaat me wat ver.. Wat is de ideale combinatie met caramel saus? Apple Crumble en caramel saus, dat is een winnend duo!

Dus -  tijd voor een mooi troostend dessert, om de vakantie mee af te sluiten:

Apple Crumble, 4 (of 2 :)) personen

Voor de Crumble:
- 75g havermout
- 75g bruine suiker
- 50g bloem
- 100g boter (koud!)
- snuf zout
- een half geklutst ei
- een snuf kaneel

Alles -behalve het eitje_ in de keukenmachine tot grove korrels hakselen. Voeg het eitje toe en haksel nogmaals. Klaar!

Voor de Apple: 
- 3 elstar of andere frisse appels
- Sap van een halve citroen (evt rasp erbij ook lekker)
- 2el suiker

Verwarm de oven op 180 graden. Snijd de appels in parten (met schil, lekker rustiek) of andere vormen, net wat je goeddunkt. Overgiet met de citroensap (en optioneel -rasp) en de suiker, hussel door elkaar en doe dit in de bakvorm. Uiteraard is hier volop ruimte voor fantasie in de vorm van de toevoeging van geroosterde hazelnoten, pecannoten, rozijnen - 'whatever melts your butter' (dat zou Dave zeggen denk ik). Verdeel de crumble over de appels en laat het geheel 25 minuten in de oven staan, tot de crumble een beetje krokant is en de zijkanten bubbelen.

Voor Dave's saus: 
- 200g suiker
- 120ml water
- 85g boter
- 120ml room
- 1tl zoutvlokken

Suiker en water verwarmen in een pan met dikke bodem. Dit duurt vrij lang! Probeer de drang om te roeren te weerstaan; beweeg de pan af en toe een beetje zodat de hitte goed verdeeld wordt. Na heel erg lang wachten, verkleurt de caramel naar een amberkleur en gaat het ineens ook echt naar caramel ruiken. Als de caramel mooi lichtbruin is, haal je de pan van de hittebron. Roer nu met een houten pollepel de boter erdoor, het zout, gevolgd door de room. De saus zal dan een beetje klonteren; verwarm hem nog lichtjes door tot een mooie homogene massa en giet de saus in een potje. Geloof me, wat je ook doet, neem géén hapje tot de saus is afgekoeld; in dit stadium is de saus nog een soort lava en dat loopt dus nooit goed af.

Eet de crumble met een lepel caramelsaus, een dot slagroom en/of een bolletje vanille-ijs. Bon appétit!

Dag Parijs, tot in november! 

Spotted Borat

Spotted Borat

Ik ben dol op kookboeken. Er ligt altijd een stapel van naast mijn bed en ik akker ze in willekeurige volgorde door. Sommige mensen lezen een goed verhaal, ik kan mijn hart ophalen met een goed recept. Zo is er het bakboek van Leon, een restaurant-keten in London. Nog nooit geweest maar hun kookboeken zijn prachtig! Zo las ik daar een recept van Spotted Dick. Het zal u niet verbazen, maar een gerecht met die naam, dat blijft toch hangen om de één of andere reden. Spotted Dick is in deze niet de plaatstelijke dorpsgek, noch is het een gênante aandoening (Goodmorning doctor..), neen, Spotted Dick is een gestoomde cake met rozijntjes en andere gedroogde (zuid)vruchten erin. En Dick zou dan weer een verbastering zijn van het woord 'pudding', wat in het Brits Engels een aanduiding is voor een baksel en geenszins refereert aan de lillende puddingen die wij ermee bedoelen. Ja ja.. Malle Britten! Nou, in ieder geval, ik stond op het punt me aan het gevlekte gevaar te wagen en trok de koelkast open. Daar stond een doosje dadels mij aan te kijken. Dit doosje had ik op de markt gekocht omdat ik de tekst erg aansprekend vond: "Dates. Very good for sportsmen during sports". Ik ben in de verste verte niet de doelgroep, maar toch, ik vond het zo'n prikkelende tekst! Ik zag het marketing-proces al voor me: een Borat-achtig figuur in een tent vol dadel-hotshots die trots een doek van een flipchart aftrekt en dat deze leus dan tevoorschijn komt - tadáááá!!!!!!

Maar, ik dwaalde af van het initiële plan, namelijk een dessert maken. Ik dacht: met dadels kan dit natuurlijk ook!

Ik nam:
- 200g dadels, verse, ontpitte dadels (voor de superfood-lovers onder ons: die glanzende dadels zijn ingelegd in glucosestroop en dus ongeveer even healthy als een eetlepel bruine suiker)
- 150g bloem
- 1 volle tl bakpoeder
- 30g amandelmeel
- 100g (gezouten) boter
- 50g yoghurt
- 1 ei
- 60g suiker
- Snuf zout (als je geen gezouten boter gebruikt)
- Snuf kaneel
- Snuf piment
- 1 tl vanille-extract
- Keukenstroop of Golden Syrup

Laat de dadels weken in warm water. Klop de boter met de suiker, zout en het ei romig. Giet de dadels af  en pureer ze of laat ze meedraaien in de keukenmachine. Voeg de yoghurt, kaneel, piment en vanille toe. Zeef de bloem, amandelmeel en het bakpoeder erboven en klopt het erdoor; dit moet snel gebeuren want anders ontwikkelen de gluten zich teveel.

In een beboterde puddingvorm lepel je wat stroop of Golden Syrup (is geen wet van Meden en Perzen, een lepel marmelade of honing kan natuurlijk ook!), gewoon op de bodem. Stort dan je beslag erop en dek af met de puddingdeksel of -in mijn geval- een dubbelgevouwen stuk aluminiumfolie met een touwtje erom. Zet dit in een pan die je tot halverwege de puddingvorm vult met water. Ik had deze met een pannendeksel en een bakring min of meer vastgezet tegen het deksel van de pan (snapt u hem nog?). Laat dit twee uur zachtjes koken, stort de boel op een bord en serveer met vanille-ijs of slagroom.
Very good for after the dinner yes

Koekebrood op z'n aziatisch

De kunst van het brioche bakken is er één van geduld, liefde en veel, heel veel boter. Tijdens mijn onvergetelijke one-day-crash-course croissants en brioche bakken bij Le Cordon Bleu, werd me dat duidelijk. De specifieke smaak komt van het laten rusten van het deeg zodat de gist haar werk kan doen, een fikse lading malse vanillestokjes, daarbij talloze boerenerf-eitjes en een ongenadige hoeveelheden Normandische roomboter. Het deeg moet 45 minuten draaien totdat je een flatsend geluid hoort, afkomstig van het elastische deeg die tegen de rand van de mengkom slaat. Kortom, je hebt zomaar al je zintuigen nodig om een goed brioche deeg te kunnen maken.

Op die manier duurt echte goede brioche zomaar twee-drie dagen. En die hebben we natuurlijk niet allemaal! Maar hoe spelen we dan vals? Het antwoord hierop komt uit het land van rijzende zon, het land waar de echt goede valsspelers wonen, het land waar "Made in Japan" vandaan komt .. Japan.
In Japan kent men namelijk de Tang Zhong-methode. Deze methode bestaat uit het toevoegen van een roux bestaande uit bloem en water of bloem-water-melk aan je deeg. Als gevolg krijg je -ik weet het fijne er niet van maar het werkt-  een prachtig zacht en 'fluffy' brood.

Dus, alle valsspelers verzamelen! Ik gebruik de keukenmachine met de deeghaak:
Voor de roux: 
- 25g bloem
- 125ml water

Roer de bloem door het koude water en verwarm op een medium pitje. Langzaam maar zeker verdwijnen de klontjes en zodra je garde sporen trekt in de roux, haal je deze van het vuur en giet hem in een -bij voorkeur stenen- bakje. Dek af met wat plasticfolie, direct op de roux om een velletje te voorkomen.

Voor het deeg: 
- 400g bloem
-110ml melk
- 8g gedroogde gist of 14g verse gist
- 75g boter
- 110g tang zhong-roux
- 50g (riet)suiker
- 8g zout
- 2 eieren + 1 eidooier losgeklopt met wat room

Verwam de melk met een schepje suiker tot lauw en laat de gist en de boter hierin oplossen. Let op; lauw, want ander helpen we de gist om zeep. Voeg het zout en de rest van de suiker toe aan de bloem en zet de machine op standje langzaam. Giet de melk-met-gist-en-boter erbij, vervolgens de twee eieren en de tang zhong. In dit stadium kun je ook wat vanille toevoegen. Het deeg ziet er in eerste instantie niet uit maar als het een beetje een geheel wordt, voer dan het tempo op naar allersnelst. Op een gegeven moment zijn alle gluten lekker aan de klus geweest en hangt het deeg als een bal om de haak. Nu flatst hij ook tegen de kom tijdens het draaien. Dit proces duurt ongeveer tien minuten!

Vorm met bebloemde handen een mooie bol van het deeg, leg het in een met wat bloem bestoven kom en dek af met plasticfolie. Lekker warm wegzetten en laten rijzen, ongeveer een goed uur à anderhalf.

Verwarm de oven voor op 175 graden en kneed het deeg goed door. Maak een mooie bol, of een vlecht en doe die in een bakblik of maak allemaal kleine bolletjes en leg die op een bakplaat - jouw deeg, jouw fantasie! Smeer in met de eidooier-met-room en laat het nog 10 minuten narijzen. Smeer dan nog een keer in en zet in de oven. Na 20-40 minuten is het brood klaar en ongeveer twee keer zo groot (big in Japan!). Lekker met paté, getoast met een ei of als hamburgerbroodje. Of gewoon met een lik boter en een klodder jam.

Sayonara!

Wat het meest prachtige verhaal van de afgelopen weken vond, waren de uitverkochte worstenbroodjes mét spek erop van 's Royke. Roy Donders, de Stylist van het Zuiden. De man van de harde krullen, de man die Koekwaus over het voetlicht bracht en het taboe doorbrak dat kleeft aan het huispak. Die man heeft de macht om eigenhandig een hele bakkerij leeg te verkopen. En hij heeft toch ook gelijk? Ik heb een laffe poging gedaan, met de spek erin in plaats van erop, wordt 't lekker sappig van. En ze zijn de moeite waard!

WWB's (warme worstenbroodjes), 10 stuks 

500g tarwebloem

11g suiker

18g zout

8g gedroogde gist (of 15g vers)
250ml melk

50g boter

1 ei

500 g half om half gehakt

2el paneermeel

1 ei

1tl mosterdpoeder

1tl gerookte paprika

zout&peper

snufje knoflookpoeder

snufje uienpoeder

1tl worcestersaus

1el ketchup

ontbijtspek

doe de bloem in een kom met de suiker aan de ene kant en het zout aan de andere kant. Maak een kuiltje in het midden en strooi daar de gist in. Verwarm de melk met de boter tot lauw en gesmolten. Als je beschikt over een mengmachine, dan is dit een uitstekende gelegenheid om die te nutte te maken. 

Meng het geheel door elkaar en voeg een ei toe. Kneed tot het geheel mooi elastisch is en zet het een uur weg op een warme plek om te rijzen.

Meng voor de gehaktvulling alle ingrediënten goed door elkaar. Rol 10 rolletjes gehakt hiervan. Zet de oven alvast op 200 graden. Als het brooddeeg gerezen is, kneed het even samen en maak er een rol van en verdeel met een mes in 10 stukken. Rol er lekker balletjes van. 

Met een deegroller rol je daarna ovaaltje van de balletjes, leg er een spekplakje op, een gehaktrolletje en maak de randen nat. Vouw eerst de uiteindjes over de gehaktrol en rol vervolgens op. Smeer ze in met een geklutst eitje, een keer of drie en dan in de oven. 

Na 30 minuten ruikt 't zó lekker, daar krijg je meteen een zachte g van! 

True Lobster, Forever

Voor Berend en Karlijn!

Trouwen.. Trouwen is geweldig! Gezien de hoeveelheid gehuwde koppels om je heen, lijkt het iets volkomen normaals. Maar -zoals met zoveel dingen- het is toch écht iets heel, heel erg speciaals. Wij zijn zelf net getrouwd en ik vind het heerlijk. Er verandert natuurlijk op zich niet zoveel, maar toch: ik vond het naar elkaar uitspreken dat je echt voor áltijd bij iemand wil zijn, voor iemand wil zorgen en je hele leven belooft van iemand te houden, iets diep ontroerends. Het geeft een andere dimensie* aan een relatie.
* Deze andere dimensie kan overigens geregeld overschaduwd worden door hormonen, in 't geval men gezegend wordt met kinderen (sorry schatje;)).  

Welk recept past er nou bij zoiets bijzonders als een huwelijk. Wij hebben daar samen over nagedacht en we kwamen tot het volgende gerecht: Lobster Rolls. Eigenlijk gewoon een broodje kreeft. De kreeft symboliseert de liefde; het is heel erg bijzonder dat je van álle mensen op de aardbol, juist diegene vindt die tijdens je trouwdag tegenover je staat. Een mooie Oosterschelde kreeft is met de bijbehorende quotum-restricties en de triple-platinum-ster-visdiploma-vergunning die de kreeftenvisser moet hebben, óók heel erg bijzonder. De liefde gedijt het beste onder bepaalde omstandigheden; veiligheid (een dak boven uw beider hoofden) en zekerheid (bijvoorbeeld werk) maken dat de liefde zich makkelijk beweegt. Zo kan ze zich verdiepen en in al haar glorie schijnen. En als het op z'n tijd dan wat minder gaat, dan moet de liefde dus sterk zijn. Wat hoogdravend voor een kreeftenbeest (een kreeft alleen is immers ook al heel erg lekker) maar ik beloof je, in het juiste broodje en met écht goeie mayonaise heeft deze kreeft geen verdere opsmuk nodig. Het recept voor het broodje is super-Amerikaans en vandaar dat we meten in kopjes.

Men neme:
- 1 forse, gekookte aardappel (zeer kruimig)
- 1 kop melk
- 1 kleine el citroensap
- 0,5 kop boter (kamertemp.)
- 1 kopje aardappelkookvocht
- 7 gram gist
- 1 tl (riet)suiker
- 1 tl zout
- 4 koppen bloem

- 12 oesters
- 1 of meer mooie gekookte kreeften  (hangt ervan af hoeveel broodjes je gaat maken)
- Goede mayonaise
- Citroensap
- Verse witte peper
- Eventueel fijne ringetje lente-ui of was gehakte bieslook

Kook de aardappel, laat deze afkoelen en maak deze héél fijn; gaat het beste met een aardappelknijper. Roer tot een puree met het kookvocht. Voeg de melk en de citroensap toe. Met een handmixer gaat dit het beste. Wanneer je constateert dat de boel lauw is, voeg je de gist toen. Even doorroeren en 5 minuten laten staan. Aardappel en gist zijn dikke vrienden, dus dat wordt feest;). Dan de suiker en zout en voeg nu de boter in blokjes toe. Vervolgens even doormixen en dan voeg je de bloem toe. Geleidelijk! Het fijnste is om de boel nu te kneden met je handen en voeg meer bloem toe indien nodig. Na 5-7 minuten kneden heb je een fijn, licht plakkerig, elastisch deeg. Laat dit in een schone kom onder een vochtige theedoek  een uur staan; als het goed is rijst het tot dubbel volume.
Verwarm de over op 180 graden en sla het deeg weer terug en draai gehaktbalgrootte (die in je handpalm past ;)) bolletjes. Leg dit op een bakplaat met bakpapier en laat nog even -afgedekt met de vochtige doek- narijzen (10 mins). Eventueel bestrijken met eidooier losgeklopt met melk en in de oven ermee! Ze zijn klaar als ze klaar zijn, 20-30 minuten of langer, hangt af van je oven. Het ruikt nu in ieder geval heel erg lekker in huis. Laat ze afkoelen.

Eet wat oesters met een glas witte wijn erbij. het moet wel leuk blijven natuurlijk!

Hak het kreeftenvlees (ook uit de scharen en pootjes) en roer door met een flinke kwak mayo. Breng op smaak met witte peper en citroensap. De broodjes kun je even doorsnijden en toasten. Eventueel een blaadje sla kan echt geen kwaad. Doe lekker veel kreeft op het broodje en garneer met lente-ui of bieslook. Eet op. Samen. Je hoeft dan niks te zeggen. Toast hierbij met volle mond op de liefde met een glas Franse chablis, Californische chardonnay of een droge Riesling.

P.S. I - Mocht je dat hele ge-broodbak nou een gedoe vinden; échte Amsterdamse duivekater of franse brioche zijn excellente stand-ins :). Of koop twee tickets NY en ga naar Grand Central Station; daar is de Oyster Bar en daar hebben ze bovenstaande precies zo!

P.S.II - Liefde kan een ruimte vullen en maakt het leven mooier. Voor alle off-days is er toffeesaus. Neem een pan met dikke bodem, doe daarin kristalsuiker, een laag van ong. 1 cm en voeg water toe tot de suiker net onderstaat. Laat dit zónder te roeren bubbelen tot een goudbruine caramel. Haal even van het vuur en gooi er een blok boter in en een 75ml slagroom. Roer even door, voeg een theelepel Maldon zoutvlokken toe en zet op een laag vuur tot het nog even opkomt. Giet de saus in een schone pot en laat helemaal afkoelen. Steek er een lepel in en dien direct oraal toe of giet het over ijs met bananen ;).

Vrienden maken

En dan nu: time for something completely different, namelijk chocolade-cornflake-pindarotsen. Niks inleidend verhaal, niks moeilijk gedoe, wèl dikke vrienden met alle buurkinderen die met een gezichtje vol chocolade vragen of er nog meer chocorotsen zijn. (Buurkinderen, man; één pot nat ;).)

De hoeveelheden zijn een beetje naar believen maar ik gebruikte:

- 1 plak melkchocolade

- 1/2 plak pure chocolade

- 2 kopjes cornflakes

- 1/2 kopje rozijnen

- 1/2 kopje fijngehakte abrikozen

- 1 kopje zoute pinda's (ja, echt, zout; het zout smaakt heerlijk bij de zoete chocolade)

- Cupcake-vormpjes 

Smelt de twee soorten chocolade au bain marie of in de magnetron en roer de ingrediënten erdoor. Zet de cupcake-vormpjes op een dienblad en maak met twee lepels mooie rotsen. En echt, als ze hard zijn, worden het echt mooie, coherente rotsen. 

Uiteraard is dit slechts een suggestie; witte chocolade met amandelen of pistachenootjes, geconfijte sinaasappel en popcorn zou ook geweldig zijn maar bijvoorbeeld pure chocolade met gevriesdroogde frambozen zijn natuurlijk ook zalig. Of een handvol gemalen kokos, gehakte macadamia's en gedroogde ananas..  Kortom, genoeg te ontdekken! 

Rabarber rabarber..

Op vrijdag ben ik vrij, sinds kort. Vaak rijd ik dan met ons zoontje naar het pittoreske Nijkerk om daar over de markt te struinen. Onderweg zing ik mee met de radio, klein babietje kan toch nog geen bezwaar maken en slaapt er eigenlijk altijd gewoon doorheen. Ik moet altijd meegniffelen om het programma-onderdeel Mama Appelsap, waarbij er in anderstalige liedjes, Nederlandse zinnetjes of woorden te horen zijn.
Iedereen heeft wel een bepaald nummer uit zijn/haar jeugd, die je dan luidkeels en geheel fonetisch meezong. Rond kerst enzo, bij de Top Allerlei Allertijden komen veel van deze pareltjes langs en ik kom er dan achter dat ik ze nog steeds in allerlei fantasiewoorden meezing. Maar, niet alleen een jeugdzonde want bij het horen van Robbie Williams' nummer Rude Box, dacht ik toch echt dat hij deze prachtige groente bezong: Shake your rhubarb.

Hij shaket helemaal geen rabarber; ik geloof dat hij zijn bipsje schudt. Maar afgelopen vrijdag waren we wel weer op de markt te vinden en daar lag een schitterende, dieprode bos rabarber me aan te staren. Nu probeer ik er vaak wat zoets van te maken (crumble, compôte) maar ik wilde er zo graag iets hartigs mee maken. Ik kwam op het blog van Living Nutrition het recept tegen voor rabarber ketchup en het resultaat was verrassend lekker! Ik heb de receptuur enigzins aangepast. Echt fantastisch bij de BBQ, succes verzekerd! Misschien als muziektip: The Ketchup Song?

Verwarm je oven voor op 130 graden. Zet een ovenbestendige pan klaar en doe daarin:
- 4 stelen rabarber in stukken gesneden
- 1 flinke ui
- 1 teentje knoflook
- 1 kopje appelazijn of wijnazijn
(Evt: - 2 el appelsap of een halve appel, om het iets milder te maken)
- 1 blikje gepelde tomaten
- 1 kopje bruine suiker
- 1/2 tl kaneel
- 1/2 tl piment
- 1/2 tl mosterdpoeder
- 1/2 tl pimenton (gerookte paprika)
- Peper en zout (let op! Wanneer het afgekoeld is, worden gerechten vaak wat flauwer, dus zorg dat je het voldoende kruidt!)

Zet de pan op het fornuis en breng aan de kook. Laat het geheel verder sudderen in de oven. Daarna met de staafmixer pureren. Proef voorzichtig of er nog wat aan de kruiden en specerijen gedaan moet worden (ik kan me voorstellen dat wat korianderpoeder, chili of venkel er ook lekker in is) en vul er potjes of flessen mee. Die zijn overigens gemakkelijk te steriliseren als je deze met water omspoelt en nat in de oven (110 graden) zet, een kwartiertje. Dit recept is goed voor anderhalve liter.

Substituut voor een veestapel - Moorse Kwartels

Substituut voor een veestapel - Moorse Kwartels

Na jarenlang op diverse etages te hebben gewoond, verhuisden we afgelopen jaar naar een Echt Huis. Een huis met een voordeur die alleen voor ons is, een tuintje, voor èn achter, een trap waar alleen wij op lopen en meerdere slaapkamers! Feest dus! Alsof we landelijk gingen wonen, zo voelde het. Dus mijn eerste aankoop zou zijn .. twee Chinese Diamantkwartels. Dat zat zo; bij landelijk wonen hoort in mijn gedachten een ren met kippen. Wat zeg ik: een erf waar de kippen lekker rondlopen en  verse eitjes leggen. Daarnaast een setje ganzen, een mini-ezel, een paard, twee honden, een handvol konijntjes, wat schaapjes en een geit (de laatste is de wens van mijn lieve hubby) om het geheel compleet te maken. Dat zou de ideale situatie zijn. Maar, aangezien we in een rijtjeshuis wonen met verse baby, had ik de schaal wat aangepast naar .. twee kwartels. Na enig onderzoek bleek echter ook dit wat ambitieus, kwartels kunnen heel goed over schuttingen fladderen, hebben een grote ren nodig en maken vrij veel herrie. Geen nood, ook daarvoor had ik een oplossing, namelijk mijn Sligro-pas waarmee ik maar liefst vier kwartels kocht. Ze woonden een poosje in onze vriezer, maar gisteren is ook het laatste duo in de pan beland. 

Kwartels kunnen uitstekend gortdroog worden geserveerd, waarbij je de lust van het eten gauw vergaat. Echter, wanneer je ze vult met een smeuige vulling, blijven ze lekker sappig. 

Moorse Kwartels - voor 4 personen:

- 4 kwartels
- 3 kalfssaucijsjes
- 1 flinke ui, fijngesnipperd
- Handje rozijnen
- 1 el fijngehakte, gedroogde abrikozen
- 3 tl Ras el Hanout (indien niet verkrijgbaar is wat Garam Masala ook een goede optie, of anders een klein beetje kerriepoeder)
- 1 tl kaneel
- Mespuntje piment
- 1 el granaatappelsiroop (kan vervangen door crema di balsamico of een koffielepel appelstroop)
- Scheutje Tabasco
- 1 tl sinaasappelrasp
- Handje pijnboompitten
- Bosje platte peterselie, fijngehakt en naar smaak
- 2 el fijngehakte serranoham
- Olijfolie
- Peper & zout
- Bindtouw
- 2 limoentjes


Verwarm de oven voor op 190 graden. Zorg dat de kwartels op kamertemperatuur zijn. Hak hun nekje af en spoel de binnenzijde even schoon (via de buikholte). Ontvel de saucijsjes en meng de inhoud met de rest van de ingrediënten (behalve de limoentjes) een een klein beetje olie. Wees voorzichtig met zout want de worstjes zijn al zout van zichzelf. Mengen kan ook heel goed in de keukenmachine want het mag lekker fijn en compact zijn.
Stop nu de buikholtes van de kwartels lekker vol. Bind vevolgens de pootjes met een mooie strik aan elkaar. Smeer de kwartels in met een beetje olie en bestrooi ze met peper en zout. Laat een pan heet worden en braad de kwartels even aan zodat ze een beetje kleur hebben; ze garen in de oven dus het hoeft echt maar heel even. Schik ze vervolgens gezellig naast elkaar in een braadslede, schik de limoenparten ertussen en rooster ze ongeveer 15 à 20 minuten in de oven. Wanneer je de filets inprikt moet het vocht helder zijn, dan zijn ze klaar.
Erg lekker met krieltjes, die je mee kunt garen in de braadslede of wat couscous die je kunt aanmaken met het braadvocht, olijfolie, sap van de warme limoenen en wat granaatappelpitjes. Zou kun je ook prima kwartels houden!  

Don't try this at home!

Het is alweer een poosje geleden dat ik een receptje postte. In de tussentijd is er ook veel gebeurd: we zijn verhuisd en we zijn ouders geworden. Baby's zijn geweldig! Vooral de onze vind ik echt het einde; hij is zo lekker knuffelig met z'n kabouterwangen  en zelfs zijn vieze luiertjes jagen me geen schrik aan. Die kleine munchkin heeft natuurlijk een eigen ritme, namelijk om de drie uur een lekker flesje. Daardoor ziet je dag er wel ineens heel anders uit; heel vaak zit ik gewoon een beetje te wachten tot hij wakker wordt en ik weer ongegeneerd kusjes en knuffels mag uitdelen. In de tussentijd probeer ik als verantwoordelijke huisvrouw het eten voor te bereiden maar strand nog regelmatig in zaken die daar niks mee te maken hebben, zoals het bakken van koekjes, cakes en andere vreselijke zoete zaken. Ik kan me zo voorstellen dat Philip-Jeen en ik over een paar jaar op een regenachtige zondagmiddag lekker samen in de keuken staan te klooien en dit recept maken. 
Kent u de Twix-repen? Ik vind Raider nog steeds een betere benaming. Ik vind de combinatie van een koekje met caramel en chocolade heeeerlijk, maar de laffe choco van Twix en het gortdroge koekje kunnen me niet dusdanig bekoren dat ik het per sé in huis moet hebben. Voor de home-made versie -Millionaire's Shortbread- geldt dat niet; die is levensgevaarlijk, zo lekker! De bodem is echter niet van shortbread maar van Digestive koekjes. Neem je volkoren, dan is het nog een notch gezonder (pffffffffff!). Het zijn de zwangerschapskilo's, heus ;)

Men neme:
Een ovenschaal van A4-formaat
Een oude soeppan of een snelkookpan

Ingrediënten:
- Rol Digestive-koekjes
- 150 gr Pure chocolade, 70% cacao(of melk of wit als dat je voorkeur heeft)
- 50 gr boter
- 2 el golden syrup of keukenstroop
- 1 blikje gecondenseerde melk
- 1 tl Maldonzeezoutvlokken

Begin met de bodem; vermaal een driekwart rol Digestive koekjes tot gruis. Smelt ondertussen in een pannetje langzaam de boter met de Golden Syrup of de keukenstroop. Wanneer de boter en stroop gesmolten zijn, roer dit dan door de kruimels tot een mooie bal. Beboter de overschaal en verdeel de koekkruimels tot een gelijkmatige laag van zo'n halve cm dikte. Zet in de koelkast om uit te harden.

De caramellaag is een old-fashioned Dulce de Leche. Voor de caramellaag de volgende truc: haal het papier van het blikje gecondenseerde melk en kook het gesloten blikje 2 uur in een pan met water. Zorg dat het blikje wel continue onder water staat, dus vul het verdampte water aan, anders is er kans dat het blikje de druk niet aankan en ontploft. Haal de pan van de kook en met een tang pak je het blikje uit de pan; niet afspoelen maar gewoon even buiten zetten totdat het is afgekoeld. 
Truc 2 is met een snelkookpan; blikje onder water in de snelkookpan, zet de pan op hoog vuur tot het ventiel begint te sissen. Draai het vuur laag en laat het geheel 20 minuten doorkoken. Zet vervolgens het blikje buiten om af te koelen. 

Wanneer de caramel is afgekoeld kun je het blikje openen en door de inhoud een klein beetje zout roeren. Smeer daarna een laag van een halve cm dikte over de koekjeslaag en zet weer koud weg. 

Smelt de chocolade au bain marie of in de magnetron en smeer de gesmolten chocolade over de caramellaag. Laat het geheel uitharden in de koelkast, net voordat het hard wordt even alvast in vierkantjes snijden en verzier ieder vierkantje met een vlokje Maldon zeezout. 

Zorg dat er meerdere mensen zijn om de Millionaire's aan te slijten want anders sta ik niet voor de gevolgen in :).

Veel plezier! 

Banana Bread for breakfast

Ze liggen nu overal het feest is echt begonnen.. Verse Elstar-appeltjes. Hoe knullig ook, ik vind snuffelen aan een verse Elstar echt een traktatie. Soms vind ik het snuffelen nog lekkerder dan het opeten ervan. Dat ruiken aan eten komt doordat ik eens héél erg lang verkouden was en niks rook. Niet zomaar drie dagen maar echt een maand, niks ruiken en proeven. Misschien ben ik toen ook wel zo verslingerd geraakt aan koken en bakken. En heb ik de onbedwingbare neiging om aan alles te ruiken. Elstars dus, favoriet bij uitstek, maar een kweepeertje gaat er ook altijd in, net als chocoladetaart of kaas. Boter. Mosterd. Paddenstoelen. Ik ben een snuffelaar.

Vorige week rook ik niet alleen voor het eerst weer een vers appeltje maar ook de eerste vleugjes herfst. Na de hittegolf van afgelopen week klinkt dat waarschijnlijk totaal ongeloofwaardig maar het is echt waar; het hangt in de lucht. Blaadjes die vallen en een soort ozon-achtige frisheid die erbij hoort. Het liefst alles onder een stralend blauwe hemel. En al sinds jaar en dag hoort appeltaart voor mij ook bij deze periode. Maar het nadeel van appeltaart is.. dat het bomvol heerlijke, verrukkelijke, moddervet makende calorieën zit. Wat jammer..

Uiteraard zal ik je niet zomaar het bos insturen zonder een waardig alternatief te bieden, want dit bananenbrood kun je zonder schuldgevoel ieder moment van de dag eten. Weliswaar geen appeltaart, maar dit is een heerlijk herfstig ontbijtje of plakje bij een kopje thee.

Men neme:
- 2 overrijpe bananen
- 2 grote eieren of 3 kleine
- 100 gr volkorenbloem
- 60 gr witte bloem
- 1 zakje vanillesuiker
- 50 gram rietsuiker + een lepel los
- Mespunt zout
- 1tl kaneel
- 1tl gemberpoeder
- 2 el geraspte kokos
- 2 el lijnzaad, geplet
- 2 el havermout
- 200 ml magere yoghurt
- 1 zakje bakpoeder
- 2 kleine elstar appeltjes of 1 grote
- handje walnoten, hazelnoten en of pecannoten
- 20 gr boter

Verwarm de oven voor op 175 graden. Prak de bananen in eeen kom tot een puree met brokjes. Kluts de eieren, suikers, yoghurt, kokos, lijnzaad, specerijen en havermout door elkaar. Zet even weg. Snijd de appel (in partjes, met schil geen probleem) en bak de partjes in de boter met de rietsuiker tot ze een beetje zacht zijn. Eventjes laten afkoelen.

Roer vervolgens de bloemsoorten, zout, bakpoeder en noten door het natte mengsel en voeg de appeltjes en het bakvet toe. In een ingevette cakevorm, ongeveer 45 minuten laten bakken op 175 graden of tot goudbruin en je er met een prikker in kan prikken en die er droog uit kan halen. Ook lekker met pindakaas ;)! Pffff, ik weet niet precies hoeveel beter dat is dan appeltaart!

Banana Heaven

Ik vind bakken is het mooiste dat er maar is. Ik bak het liefste iedere avond. Worteltaarten, brood, griesmeelbolletjes, lopende chocoladetaartjes (moelleux, briljante naam), quiches, frambozen tartelettes, ik bak en ik bak en ik bak. Afgelopen zaterdag wilde ik ter afsluiting van de jaarlijkse vriendenbarbecue iets écht lekkers bakken; een allemansvriend. En ik bedacht dit vrijdagavond om 22.00. Dan zijn zelf in Amsterdam de buurtsupers dicht. Maar ik had nog wel drie bananen, een blikje gecondenseerde melk, koekjes en slagroom in huis; dit resulteert in een authentieke Engelse Banoffee Pie!

Voor de bodem:
- een rol Digestive koekjes
- 70 gram gesmolten boter
- een hand vol hazelnoten

verwarm de over voor op 180 graden. Doe de koekjes en de noten in de keukenmachine en hak tot heel fijn. Voeg de boter tot het geheel klef wordt. Druk het in een bakvorm en ook tegen de randen aan, niet de dun, zodat er een echte taartvorm ontstaat. Bak 40 minuten tot mooi krokant. Laat even afkoelen.

Voor de vulling:
- een blikje gecondenseerde melk
- 3 el keukenstroop
- 200ml slagroom
- Twee el basterdsuiker
- Mespuntje zout
- 20gr boter
- 1 el Maizena

Doe alles -behalve de maizena- in een pan met dikke bodem en verwarm langzaam en al roerend. Dit gedeelte duurt erg lang, 30 minuten zeker, dus alle tijd om terug te keren tot de kern en lekker te mediteren. Langzaam maar zeker zal de crème verdikken en en er zullen steeds meer bloppende bellen verschijnen. Als het verdikt, voeg dan met een zeefje de maizena toe en roer goed door. Laat het geheel dan even afkoelen en giet het in de vorm en laat het geheel nu helemaal afkoelen en zet vervolgens afgedekt, koud weg.

Finishing touch:
- 3 bananen in plakjes
- 200ml slagroom, stijfgeklopt met twee el poedersuiker en klopfix, één zakje
- 50 gram gesmolten pure chocolade

Beleg de afekoelde toffeeecrème met de plakjes banaan. Smeer hierover een royale laag slagroom. Vervolgens versieren met véél chocolade, smeer gewoon maar uit over de toplaag, staat nog een beetje arty ook! Laat het geheel afkoelen in de koeling. Ik vind het dus geweldig wanneer iedereen met volle monden tegen elkaar staat te mompelen dat banaan met caramel echt heel erg lekker is. Succes verzekerd ;)!

Homemade Barbecue Sauce

Ook al zou je het niet echt zeggen.. Het is lente. Ergens. Maar het mooie van de lente is dat zodra het even kan, overal de barbecuevuren worden aangestoken. Ook in mijn buurt ruikt het zo rond 5-en heerlijk naar gloeiende kooltjes en sissende lapjes.

Barbecue is een mooi fenomeen. De barbecue en groupe brengt het beste in de mens naar boven. Vrouwen staan te roddelen bij de salades en wisselen nieuwtjes uit over respectievelijk kleding, haardracht, kinderen en carrières. Maar dat het barbecuen op zich een mannending is, moge duidelijk zijn.

De mannen staan graag met zijn allen om de barbecue heen, gebiologeerd kijkend naar het "schouwspel" . Meestal is er één die zó goed kan barbecuen, dat die geldt als de barbecue-baas van de avond. Kundig draait hij de lapjes/ worstjes/ pootjes om en laat zich hier en daar nonchalant wat tips ontvallen. De andere mannen stemmen dan in. Soms komt het gedurende de avond aan het licht dat de barbecue-baas toch niet zo goed is. Of niet dominant genoeg. Of hij heeft geen zin meer. Dan neemt er vaak een stand-in barbecue-baas over. Heel natuurlijk gaat dit proces. Verder praten ze over carrières, auto's en vrouwen -als ze ver genoeg van de salades afstaan tenminste-.

Barbecuen is mooi en naast de saladebar staat de sauzenbar; laten we eerlijk zijn, dat valt niet altijd mee. Hierbij een recept waarbij je de show steelt; zelfgemaakte Barbecue saus. 

Voor een grote pot:

- 1 grote sjalot

- 2 tenen knoflook

- Bosje geriste tijm

- Duimpje gember

- 5 plakken ontbijtspek

- Rode pepers, naar smaak

- 100 ml appelsap

- 1 blik tomatenblokjes

- 2 eetlepels rode wijnazijn

- 1/2 tl kaneel

- 1/2 tl komijn 

- Eetlepel bruine suiker

- Tabasco naar smaak

- 1 tl Liquid Smoke (http://www.smokey-al.nl/liquid-smoke/p-1a/, koop daar ook de Tabasco Chipotle, thank me later :))

- Eetlepel mosterd

- peper en zout

Fruit de sjalot, knoflook, gember en peper in wat olijfolie op medium vuur; de sjalot & knoflook moeten niet te zeer bruinen. Voeg de tijm toe en de bacon en laat ze even lekker meedoen met de rest. Een halve theelepel komijn erbij en even laten meesudderen.

Voeg de appelsap toe, de tomatenblokjes en tenslotte de overige ingrediënten, laat het geheel zo'n 20 minuten pruttelen op een laag vuurtje en roer even door. Steriliseer ondertussen een grote jampot (of een andere pot maar anders klonk het zo rigoureus).

Mix tenslotte helemaal glad met de staafmixer, doe in de pot en laat deze ondersteboven afkoelen. Het is meteen lekker, het is warm of koud lekker en na twee dagen is het nog lekkerder! Als je een gekke bui hebt, voeg dan gerust wat appelpartjes of zelfs perziken (al dan niet uit blik) toe aan het fruit-stadium.

NB: Het recept is zeer afhankelijk van het Fingerspitzengefühl, dus proef goed tussendoor zodat je het geheel goed op smaak kunt brengen. Oh ja, te enthousiast zijn met de rookessence is geen goed idee; dat smaakt niet lekker. 

Succes en we komen graag langs. 

Maryland Crab Cakes, Bos & Lommer Style

32 jaar heb ik erop gewacht om naar de Big Apple te gaan en vorige maand was het dan zover. Als een klein kind stonden we te wiebelen voor de gate: hoe zou het daar zijn? Net zoals in de film? Nadat we gearriveerd waren werd het duidelijk, het is er net als in de film, maar dan beter!

New York is zo groot dat alle wolkenkrabbers maken dat je je maar heel klein voelt. Ook de kaart droeg bij aan dat gevoel: "Dan lopen we gewoon dat stuk wel even met de koffers.." Het is maar goed dat mijn vrind zoveel geduld heeft want ik was natuurlijk niet te harden: "Pfffff, het is zo ver.. Mijn voeten doen zo'n pij-hijn!". Via de Koreaanse buurt liepen we via het Midden-Oosten naar Ghana en uiteindelijk kwamen we in de Upper East side. Het mooie van New York is dat het er werkelijk miegelt van de eetgelegenheden. Niet alleen de hotdog-kraampje, maar ook de Koreaanse taco's, Japanse sushi, Ethiopische Injera, Chinese softshell crab in de vorm van een happy hour, alles kwam langs! Maar het summum troffen we aan in Central Station. Ons was al met klem geadviseerd om daar een kijkje te gaan nemen en lekker te gaan eten bij de Oyster Bar. En daar aten we The Best Dish Ever: Maine Lobster on a Potato Bun.. Zo simpel maar zo heerlijk! Een zoet broodje met een dikke kreeftenstaart in lichtzure mayonaise, geweldig! Comfort food in optima forma.

Maar thuisgekomen ligt de kreeft niet voor het grijpen, zijn de potato buns veel te arbeidsintensief voor een luie zondagmiddag en was het zelfs zo'n luie zondagmiddag dat ik geen puf had om boodschappen te doen. Daarom; we plozen de provisiekast uit en ik vond daar: Twee blikjes krab en een pak cream crackers.

Dus, Maryland Crab cakes kwamen het dichtst in de buurt van de Maine Lobsters.

Men neme, voor 8  crab cakes of 16 kleine:
- 2 blikjes krab, uitgelekt
- 1 ui, heel erg fijngehakt (lente-uitjes kunnen ook prima, ik chopte ze in de keukenmachine)
- 1 teentje knoflook
- 1/3 pak cream cracker, ook fijngemalen in de keukenmachine
- 2 eieren
- 2 el crème fraiche
- 2 el mayonaise
- 1 tl mosterdpoeder
- 1/2 tl tabaso (koop de chipotle als je de kans hebt, gemaakt van gerookte pepers)
- Handje fijngehakte dragon, idem dille, idem peterselie
- Peper, zout
- Flinke kneep citroensap

Meng het geheel tot een massa en rol er ballen van. Bak ze aan beide zijden goudbruin en gaar ze eventueel na in de oven (180 graden). Serveer met een beetje mayonaise, aangemaakt met citroenrasp en -sap, als hors d'oeuvre (de kleine variant) of als voorgerechtje.

Enjoy ;)!

When life gives you lemons .. Make lemonade!!

Ik run een huisje voor ouwe-van-dagen. Wisten jullie dat niet? Ik weet eigenlijk ook niet hoe ik daar zo ingerold ben. Ja, en die ouwetjes, die laat je toch zeker niet stikken? Die doe je niet weg. Nee. Ik verzorg ze tot het einde. En als dat einde dan gekomen is, dan is er weer een plekje voor een nieuwe. Ik hoef het ook niet te promoten want er is altijd verse aanvoer. Ze weten dat ze bij mij gegarandeerd een rustige ouwe dag hebben. En dan komt het, ze worden rimpeliger met de dag en ze krijgen er grijze haren van.

Het gaat natuurlijk over mijn immer royale collectie citrusvruchten. Mandarijnen, grapefruits, sinaasappels, citroenen, limoenen, mineola's, je bedenkt het en ik heb het liggen. Ik houd ook echt heel veel van ze, daarom worden ze in netten vol aangeschaft. Maar maak ze maar eens op! En ze houden ook van mij, ik weet het zeker. Ze troosten me als het even tegenzit. Behalve afgelopen zaterdag. Afgelopen zaterdag was ik thuis aan het schoonmaken. En alles ging ook best goed! Totdat de wasmachine: "Kloeng kloeng" zei. En ik weet één ding heel zeker, wasmachines zeggen onder geen beding kloeng kloeng. Met bonzend hart kijk ik door het raampje en zie daar.. mijn gloednieuwe iPhone rondjes draaien! Ik ben natuurlijk compleet van mijn stuk; na een tweejarige queeste had ik EINDELIJK een iPhone. Kennelijk wil de iPhone niet van mij zijn.

Ik was kapot. En ik deed het enige zinnige dat ik kon bedenken, het enige wat mijn humeur kon doen opklaren; ik bakte een citroencake. En ja, de cake zag er prachtig uit. Maar toen het moment supreme daar was en ik de taart wilde insmeren met glazuur stortte de cake in. Die gele smiechten hadden me verraden, juist toen ik ze het hardste nodig had. Maar ik gooide de theedoek niet in de ring (nou, alleen voor zaterdag dan) en zondag heb ik mijn recept aangepast. Het werd een prachtig taartje!

Citroentaart:

Cake:

- 180 gram bloem

- 50 gram amandelmeel

- 180 gram boter

- 180 gram suiker

- 2 zakjes vanillesuiker

- Mespuntje zout

- Zakje bakpoeder

- Theelepel dubbelkoolzure soda

- 2 citroenen; rasp de schil en hou dit apart, het sap apart houden

- 3 grote eieren

Glazuur:

- 1 citroen

- 150 gram poedersuiker

- 2 pakjes Monchou of 1 bakje roomkaas

Garnering:

- 200 ml water

- 100 gram suiker

- 1 citroen

Verwarm de oven voor op 180 graden en vet een springvorm van 23 cm doorsnee in. Leg wat bakpapier op de bodem. Klop de boter met de suiker, zout en citroenschil tot een romige massa. Klop vervolgens één voor één de eieren erdoor. Klop het geheel lekker luchtig. Zeef de bloem en meng de bakpoeder en de dubbelkoolzure soda erdoor. Vervolgens roer je de bloem en het citroensap er om en om in drie beurten doorheen. Stort in de bakvorm en bak deze in ongeveer 50 minuten gaar.

Maak een frosting van de roomkaas die je romig roert met de suiker, een kneepje citroensap en wat citroenrasp.

Voor de geconfijte citroenplakjes: Zet het water met de suiker op en snijd de citroen in dunne plakjes. Laat 15 minuten pruttelen in de suikersiroop en laat ze vervolgens uitlekken op wat bakpapier. 

Als de cake gaar is (prik even in met een satéprikker of breinaald: als die er droog uitkomt is de cake gaar), laat deze dan een kwartiertje afkoelen. Met wat visdraad, sterk garen of neutrale flossdraad snijd je de cake in twee mooie helften. Dat doe je door het draad om de cake te spannen en de uiteinden naar elkaar toe te trekken. Bedruppel de bodem met wat citroensap en smeer een laagje frosting erover. Een laagje lemoncurd erbij kan absoluut geen kwaad, doe dat vooral lekker! Leg de bovenkant erop en besmeer de bovenkant met de frosting, lekker slordig mag maar als je heel veel hebt, kun je ook de zijkanten insmeren. Versier de bovenkant met de geconfijte citroen. Zo doe je dat!

American Pancakes met Sinaasappel en Banaan



Wat is er nu heerlijker dan op zondag wakker te worden, te weten dat je niks moet of hoeft en dat de keuken helemaal voor jou is! Okee, misschien gaat deze vlieger niet voor iedereen op maar ik word daar echt heel erg gelukkig van!

Op zulke zondagen bak ik pancakes! Maar een goede pancake is geen makkie; het beslag moet luchtig zijn en toch consistent. En gezond! Hoe doen we dat?

Voor een hele berg pancakes:

- 300 ml karnemelk;

- 80 gram bloem;

- 80 gram volkorenbloem;

- 80 gram havermoutvlokken;

- 1 zakje bakpoeder;

- 1 zakje vanillesuiker;

- 50 gram suiker;

- halve theelepel kaneel;

- Snuf zout;

- 3 eieren (L);

- Rasp van een halve sinaasappel.

Voor de garnering:

- Sap van een hele sinaasappel;

- Rasp van een halve sinaasappel;

- 30 ml water;

- Twee bananen.

Zet je oven maar vast aan op 100 graden C, dan blijven de pancakes lekker warm. Doe de karnemelk in een kom en klop met een garde de bloemsoorten en havermout door elkaar. Vervolgens de suiker, eieren, zout en kaneel. Roer zo glad mogelijk maar let op: het beslag kan wat klonterig zijn vanwege de havermout. Laat het beslag even staan alvorens te gaan bakken.

Doe in een steelpannetje de sinaasappelsap, water, suiker en de rasp en laat lekker zachtjes borrelen op een laag vuurtje zodat het kan inkoken tot een mooi siroopje, ongeveer 10 minuten.

In een pan wat zonnebloemolie verhitten en met een juslepel een klein beetje beslag in de pan. Eenmaal in contact met de hete pan zal het beslag wat gaan rijzen; ik kon er twee kwijt in mijn koekenpannetje. Bak ze per twee, keer ze om en bak dan nog een minuutje tot goudbruin aan beide zijden. Houd ze warm in de oven.

Als je een hele grote stapel hebt, snijd dan de bananen in dunne plakjes en leg een bergje op je pancake stack! Giet hier dan de siroop over de bananen en de pannenkoekjes. Met de krant en koffie erbij is dit een absoluut prijswinnend team! Veel plezier ermee!

Kersteieren

Kerst is -het zal jullie niet verrassen- één van mijn favoriete seizoenen. Ik zou het liefst in september al aan een infuus van Skyradio Christmas gaan, met tulband in mijn lunchtrommel en een kopje glühwein om de dag mee te beginnen. Dat levert natuurlijk een direct conflict op met de Goedheiligman, die ik ook erg hoog heb zitten. Maar zodra de stoomboot de trossen los heeft, zet ik de kerstboom binnen en versier ik het huis met rode strikken en een ruim assortiment aan kerstgarnituur. 

Wat er ook goed bij past is een bezoek aan een Duitse kerstmarkt: fantastisch! Dus vorig weekeinde naar Aachen, waar het kerstbal was! De hele stad is verkleed als kerststal en het wemelt er van de worstverkopers en de glühweinstalletjes. Verderop koop je peperkoeken harten (dat was voor mij zo'n abstract begrip uit de sprookjes van vroeger) en zelfgefröbelde kerstboomhangers. Bij de glühweinstalletjes koop je niet alleen glühwein, maar ook Jägerthee en een fantastisch, ultra-Kerstig drankje: Eierpunsch. 

En hier is hoe je het maakt! 

Voor een kerstfeestje:

- 1l volle melk

- 200 ml slagroom

- 400 ml bruine rum

- Een flinke snuf nootmuskaat, kaneel en gemalen kruidnagel

- 10 eidooiers (bewaar het wit, voor bijvoorbeeld  een pavlova of schuimpjes)

- 100 gram suiker

- 1tl vanille-essence

In een pan doe je melk, de slagroom, de specerijen en de rum. breng het geheel langzaam aan de kook. Kluts ondertussen de eieren met de suiker totdat de suiker opgenomen is. Als het melkmengsel (dat nu al echt heel erg kerstachtig ruikt) kookt, haal je deze van het vuur. Met een soeplepel voeg je steeds een lepel warme melk toe aan de eiermassa en klutst dit met een garde goed door. Als je de helft van de melk hebt toegevoegd en goed hebt geklutst kun je het eier-/melkmengsel in de pan gieten en meng het geheel met de garde goed door.

Schenk voor iedereen een goeie mok vol (een dot slagroom erop en een beetje extra nootmuskaat draagt significant bij aan de feestvreugde, dus doe het vooral) en nestel je met elkaar op de bank, met Mariah, Nat King Cole of Bing Crosby op de achtgrond. Steek de haard aan als dat één van de huisopties is. Veel kerstplezier!   

Bij(ge)zondere frietjes!

Soms is fast food gewoon nodig. Soms is er niets zo lekker als een maaltijd bij de Gouden Bogen. Maar zelfs soms is dat al niet al te best. Alle mooie beweringen ten spijt ("100% rundvlees", "biologische aardappels"), het zit natuurlijk allemaal boordevol kunstmatige kleur-, geur- en smaakstoffen, maar ook allerlei toevoegingen ervoor zorgen dat alles even zacht en sponzig aanvoelt. Maar toch, na een lange avond kan het het enige zijn die het vooruitzicht naar de ochtend kan veraangenamen en het katterige gevoel kan vervangen met een warm gevoel van voldaanheid. Die prachtige dunne frietjes helemaal; die maken het af. Ik houd van Franse frietjes. Maar die goudgele vrienden zijn zo ongeveer het ergst van allemaal! Wat te doen??

Omdat ik thuis ook wel eens behoefte heb aan frietjes en ik niet altijd zin heb om dan aardappels te bakken en eindeloos in de oven te garen, de volgende truc spéciale! 

Men neme voor twee personen:

- 5 wortelen

- 1 flinke zoete aardappel (bataat)

- Olijfolie

- Zout

- Gerookt paprikapoeder

- Maïzena

- (Light) Mayonaise

- Dragon, peterselie, dille en bieslook (naar smaak)

- Citroensap

- 1 tl mosterd

Verwarm de oven voor op 200 graden C. Schrap de worteltjes (niet supergrondig, met een schuurspons komen we ook een heel eind!), kop & kont ze en snijd ze door de helft, in lengte en breedte. Schil de zoete aardappel en snijd ze in friet-vorm.

Doe zowel de wortel als de aardappel in een kom en schenk er een beetje olijfolie over en vervolgens voeg je toe: een theelepeltje paprikapoeder, een goeie eetlepel maïzena en wat zout. Met je handen hussel je alles door elkaar. Maak een bakplaat klaar met daarop wat bakpapier. Schik de frietjes erop en zorg dat ze gelijkmatig kunnen bruinen. Zet ze een kwartier in de oven en roer om, vervolgens nog een kwartier (of tot dat ze lekker goudbruin en knapperig zijn).

Ondertussen maak je de dip: hak de kruiden lekker fijn en meng door de mayonaise met een beetje mosterd. Een kneepje citroen om het af te maken, eventueel wat suiker als het je al te bont wordt. 

Het zoete van de worteltjes en de aardappels zijn geweldig met het lichtzure van de kruidendip. Kijk, zo kan fast food dus ook zijn; gewoon hartstikke gezond!

Paddenstoelentijd

Dit is mijn favoriete seizoen, met stip. De luchten zijn blauw, de zonnestralen van goud en de bladeren zijn rood-oranje-groen-geel. Alles ruikt op zo'n dag naar bosgrond, zelfs als ik in de Grote Boze Stad 's ochtends mijn ramen opendoe. En dan verderop, in het bos, zijn paddenstoelen: talloze soorten. Alleen de naam al; ik zie het al voor me, een dikke, bruine pad met een brilletje op zijn neus en zijn paddenbeentjes nonchalant over elkaar geslagen, terwijl hij lekker Het Amfibisch Dagblad doorbladert.

Sinds vorig jaar heeft zich een latente obsessie genesteld in mijn brein. Ik las over de Reuzenbovist. Zo wit als sneeuw en zo groot als een voetbal, schijnt deze enorme champignon zich zelfs in Amsterdamse stadsparken thuis te voelen. Maar het is me niet gelukt er eentje te vinden. Maar dit jaar was het raak; weliswaar niet in Amsterdam maar in de Ardennen, net buiten het lieflijke plaatsje Dinant. Terwijl we in de invallende avondschemer aan het touren waren, van de lokale frituur naar de B&B waar we overnachtten, werd mijn geduld dan eindelijk beloond; in een weiland in het glooiende landschap lagen er wel vijf! Als verse volleyballen! Ik kon mijn geluk niet op en als een indiaantje galoppeerde ik om de reuzenpaddenstoelen heen; mijn vriendje was uiteraard wat verbaasd. Tot mijn spijt konden we de gevonden schatten niet meenemen, maar alleen al weten dat ze echt bestaan maakte mijn dag. En wat moet je immers in Parijs met een paar van die paddebollen?

Wat vriendlief toen niet begreep is nu -krap een maand later- ook bij hem in volle hevigheid bij ontwaakt; paddenstoelenmanie. We hebben gidsen en een uitrusting en zo hebben we afgelopen zondag in de zon paddo's gezocht. En maak je geen zorgen, want met Het Paddenstoelenboek (€ 17,50) van Edwin Florès, you can't go wrong! Wij maakten van onze vangst een héérlijk Frans voorgerecht: Paddenstoelen met toast, zoals we ook in Parijs aten, in een allerliefst bistrootje om de hoek. (Voor verblijf in Parijs adviseren we u overigens van harte: het Pink Hotel in het 12de arrondissement: een billijk geprijsd hotelletje met een ondergrondse parkeerplaats, kraakheldere kamers en dito beddengoed; alle zaken vrij uitzonderlijk voor Paris la Belle!).

Okee, genoeg gepraat:
- Boule Beurre van Monsieur Albèrt Heijn
- Gemengde paddenstoelen: champignons, oesterzwammen, cantherellen, eekhoorntjesbrood, alles wat je te pakken kan krijgen
- Teentje knoflook
- Slagroom
- Peper & Zout
- Platte peterselie
- Roomboter & olijfolie, extra vergine

Maak alle paddenstoeltjes schoon. Pas op met water, deze knakkertjes hebben de neiging zich een beeetje vol te zuigen. Borstel ze liever af. Rooster dan de plakken brood in een gloeiend hete grillpan totdat er van die prachtige streepjes op staan.

In een koekenpan verhitten we een beetje roomboter. Pers de knoflook uit en fruit deze even in de boter. Voeg de stevigste paddenstoelensoorten als eerste toe en gaandeweg de overige. Als ze allemaal een goede kleur hebben gekregen schenken we er een klein beetje slagroom bij en kruiden met peper en zout; een klein beetje om de boel te dresseren en bak nog een minuutje. Schik het geheel op een bordje, toast, paddenstoelen en garneer met lekker wat fijngehakte platte peterselie en wat druppels olijfolie. Bon appetit, dat zeiden ze erbij in Parijs!